Tag Archives: 22-maart

Rechtszekerheid is een recht

(Texte F en bas)

Vanuit Defensie werd kort na de opstart van de operatie Vigilant Guardian een voorstel opgemaakt om de militairen ook te verzekeren bij een operationele inzet op het nationale grondgebied. De wetgever had zulk een inzet nooit voorzien en het was vanuit Defensie snel duidelijk dat deze operationele inzet op nationaal grondgebied enkele jaren zou duren. Vandaag zijn we reeds 4 jaar verder en de wetgever heeft de bestaande lacune nog steeds niet weggewerkt. Ondertussen hebben de militairen elke dag hun opdracht plichtsgetrouw uitgevoerd. In het bijzonder tijdens de aanslagen van 22 maart 2016 waar hun tussenkomst, en dit wordt alom erkend, levens gered heeft. Ook tijdens twee incidenten waar militairen telkens een aanvaller hebben moeten uitschakelen. Militairen hebben tijdens deze incidenten slechts lichte verwondingen opgelopen. Gelukkig dat het hierbij bleef, want we waren zoals nu blijkt niet gedekt. Hoe zou de discussie dan met familieleden geweest zijn, die bovenop de pijn van het verlies ook nog geconfronteerd worden met een werkgever die hun man/vrouw/vader/moeder/zoon/dochter niet afdekt voor zijn beroepsrisico’s!

De aankondiging dat deze lacune in de wet zo snel mogelijk door de volgende Regering zal gesloten worden, smaakt bijzonder bitter voor de militairen die ondertussen elke dag hun opdracht blijven uitvoeren. Want het gaat hier zowel om een fundamentele als een principiële kwestie. Ze is fundamenteel omdat het sluiten van de lacune in de wet een praktische invulling is van de slogan “de mensen zijn ons grootste kapitaal”. Een slogan die luid getoeterd wordt, maar onhoorbaar is voor de soldaat. Het is ook een principiële kwestie. Principes zijn binair. Het is 1 of 0, ja of nee, wit of zwart, we hebben rechtszekerheid of niet.

Als het op wetgeving aankomt begrijpen we allemaal dat het effe tijd vergt om van de ene situatie, geen rechtszekerheid, naar de andere te komen, rechtszekerheid. Vier jaar later mogen we als militairen echter zeggen dat de grens van het aanvaardbare overschreden is. Dit komt bovenop de vaststelling dat we vandaag ook ingezet worden op sites die geen dreigingsniveau 3 hebben. Wat is daar onze rechtszekerheid? Want hoe je het draait of keert, rechtszekerheid is een recht, ook voor militairen. Als commandant van de 9000 m/v van de Belgische landcomponent vraag ik dus geen uitstel maar actie.